Etymology
árt + -atlan
Pronunciation
- IPA: /ˈaːrtɒtlɒn/
- Hyphenation: ár‧tat‧lan
Adjective
ártatlan (comparative ártatlanabb, superlative legártatlanabb)
- innocent
Derived terms
Noun
ártatlan (plural ártatlanok)
- innocent
Declension
declension of ártatlan
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
ártatlan |
ártatlanok |
|---|
| accusative |
ártatlant |
ártatlanokat |
|---|
| dative |
ártatlannak |
ártatlanoknak |
|---|
| instrumental |
ártatlannal |
ártatlanokkal |
|---|
| causal-final |
ártatlanért |
ártatlanokért |
|---|
| translative |
ártatlanná |
ártatlanokká |
|---|
| terminative |
ártatlanig |
ártatlanokig |
|---|
| essive-formal |
ártatlanként |
ártatlanokként |
|---|
| essive-modal |
- |
- |
|---|
| inessive |
ártatlanban |
ártatlanokban |
|---|
| superessive |
ártatlanon |
ártatlanokon |
|---|
| adessive |
ártatlannál |
ártatlanoknál |
|---|
| illative |
ártatlanba |
ártatlanokba |
|---|
| sublative |
ártatlanra |
ártatlanokra |
|---|
| allative |
ártatlanhoz |
ártatlanokhoz |
|---|
| elative |
ártatlanból |
ártatlanokból |
|---|
| delative |
ártatlanról |
ártatlanokról |
|---|
| ablative |
ártatlantól |
ártatlanoktól |
|---|
|
| possessor |
singular possession |
plural possession |
|---|
| 1st person sing. |
ártatlanom |
ártatlanjaim |
|---|
| 2nd person sing. |
ártatlanod |
ártatlanjaid |
|---|
| 3rd person sing. |
ártatlanja |
ártatlanjai |
|---|
| 1st person plural |
ártatlanunk |
ártatlanjaink |
|---|
| 2nd person plural |
ártatlanotok |
ártatlanjaitok |
|---|
| 3rd person plural |
ártatlanjuk |
ártatlanjaik |
|---|
|