Βρετανός

Ancient Greek

Alternative forms

• Πρεττανός

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /bret̚tanós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /brɛt̚tanós/

• (4th AD Koine): IPA: /βret̚tanós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /vret̚tanós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /vɾetanós/

Noun

Βρετανός (genitive Βρεττανοῦ) m, second declension; (Brettanos)

1. an inhabitant of Great Britain; a Brython; a Briton

Inflection

Second declension of Βρεττανός, Βρεττανοῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ Βρεττανός	τὼ Βρεττανώ	οἱ Βρεττανοί
Genitive	τοῦ Βρεττανοῦ	τοῖν Βρεττανοῖν	τῶν Βρεττανῶν
Dative	τῷ Βρεττανῷ	τοῖν Βρεττανοῖν	τοῖς Βρεττανοῖς
Accusative	τὸν Βρεττανόν	τὼ Βρεττανώ	τοὺς Βρεττανούς
Vocative	Βρεττανέ	Βρεττανώ	Βρεττανοί

Derived terms

• Βρεττανία

Descendants

• Greek: Βρετανός (Vretanos)

References

• Woodhouse’s English-Greek Dictionary page 1004

---

Greek

Noun

Βρετανός (Britanós) m,   plural Βριτανοί,  feminine Βρετανή

1. British man, inhabitant of Britain, Briton

Declension

declension of Βρετανός

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	Βρετανός	Βρετανοί
genitive (γενική)	Βρετανού	Βρετανών
accusative (αιτιατική)	Βρετανό	Βρετανούς
vocative (κλητική)	Βρετανέ	Βρετανοί

Related terms

see: Βρετανία f (Vretanía, “Britain”)