Στέντωρ

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /sténtɔ͜ɔr/

• (1st BC Egyptian): IPA: /stɛ́ntoːr/

• (4th AD Koine): IPA: /sténtor/

• (10th AD Byzantine): IPA: /sténtor/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /sté̃doɾ/

Proper noun

Στέντωρ (genitive Στέντωρος) m, third declension; (Stentōr)

Wikipedia

1. Stentor

Inflection

    Third declension of Στέντωρ, Στέντωρος

Case / #	Singular
Nominative	Στέντωρ
Genitive	Στέντωρος
Dative	Στέντωρῐ
Accusative	Στέντωρᾰ
Vocative	Στέντωρ

Derived terms

• Στεντόρειος

References

• LSJ