Φασηλίτης

Ancient Greek

Wikipedia

Etymology

From Φασηλίς (Phaselis)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pʰasɛ͜ɛli͜ítɛ͜ɛs/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pʰaseːlíːteːs/

• (4th AD Koine): IPA: /ɸasilítis/

• (10th AD Byzantine): IPA: /fasilítis/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /fasilítis/

Noun

Φασηλίτης (genitive Φασηλίτου) m, first declension; (Phasēlītēs)

1. an inhabitant of Phaselis

Inflection

First declension of Φασηλίτης, Φασηλίτου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ Φασηλίτης	τὼ Φασηλίτᾱ	οἱ Φασηλῖται
Genitive	τοῦ Φασηλίτου	τοῖν Φασηλίταιν	τῶν Φασηλῑτῶν
Dative	τῷ Φασηλίτῃ	τοῖν Φασηλίταιν	τοῖς Φασηλίταις
Accusative	τὸν Φασηλίτην	τὼ Φασηλίτᾱ	τοὺς Φασηλίτᾱς
Vocative	Φασηλῖτᾰ	Φασηλίτᾱ	Φασηλῖται

Descendants

• Greek: Φασηλίτης (plural Φασηλίτες)
  • Fasilitis (plural Fasilites)
• Latin: Phaselites (plural Phaselitae)

References

• Woodhouse’s English-Greek Dictionary page 1021