διχοτόμηση

Greek

Noun

διχοτόμηση (dichotómisi) f,   plural διχοτομήσεις

1. bisection (divide into two equal parts)
2. dichotomy, split

Declension

declension of διχοτόμηση

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	διχοτόμηση	διχοτομήσεις
genitive (γενική)	διχοτόμησης / διχοτομήσεως	διχοτομήσεων
accusative (αιτιατική)	διχοτόμηση	διχοτομήσεις
vocative (κλητική)	διχοτόμηση	διχοτομήσεις

Synonyms

• (split): διχασμός (dichasmós) m