δυναμικός

Ancient Greek

Etymology

From δύναμις (dunamis, “power”).

Pronunciation

• (Classical) IPA: /dynamikós/
• (Koine) IPA: /ðynamiˈkos/

Adjective

δυναμικός m, δυναμική f, δυναμικόν n; first/second declension; (dunamikos)

1. able, powerful

Inflection

    First and second declension of δυναμικός, δυναμική, δυναμικόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	δυναμικός	δυναμική	δυναμικόν		δυναμικώ	δυναμικά	δυναμικώ		δυναμικοί	δυναμικαί	δυναμικά
Genitive	δυναμικοῦ	δυναμικῆς	δυναμικοῦ		δυναμικοῖν	δυναμικαῖν	δυναμικοῖν		δυναμικῶν	δυναμικῶν	δυναμικῶν
Dative	δυναμικῷ	δυναμικῇ	δυναμικῷ		δυναμικοῖν	δυναμικαῖν	δυναμικοῖν		δυναμικοῖς	δυναμικαῖς	δυναμικοῖς
Accusative	δυναμικόν	δυναμικήν	δυναμικόν		δυναμικώ	δυναμικά	δυναμικώ		δυναμικούς	δυναμικάς	δυναμικά
Vocative	δυναμικέ	δυναμική	δυναμικόν		δυναμικώ	δυναμικά	δυναμικώ		δυναμικοί	δυναμικαί	δυναμικά

References

• LSJ