θυσία

Ancient Greek

Etymology

From θύω (thuō, “I sacrifice”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /tʰysí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /tʰysíaː/

• (4th AD Koine): IPA: /θysía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /θysía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /θisía/

Noun

θυσία (genitive θυσίας) f, first declension; (thusiā)

1. offering, sacrifice, a sacrificing
2. victim, offering

Inflection

First declension of θυσίᾱ, θυσίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	θυσίᾱ	θυσίᾱ	θυσίαι
Genitive	θυσίᾱς	θυσίαιν	θυσιῶν
Dative	θυσίᾳ	θυσίαιν	θυσίαις
Accusative	θυσίᾱν	θυσίᾱ	θυσίᾱς
Vocative	θυσίᾱ	θυσίᾱ	θυσίαι

Related terms

• θυηλή
• θῦμα
• θυο-σκόος
• θύσθλα
• θυσιαστήριον
• θύσιμος
• θυστάς
• θυτήρ

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2378

---

Greek

Noun

θυσία (thysía) f,   plural θυσίες

1. sacrifice

Declension

declension of θυσία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	θυσία	θυσίες
genitive (γενική)	θυσίας	θυσιών
accusative (αιτιατική)	θυσία	θυσίες
vocative (κλητική)	θυσία	θυσίες