ιερός

Greek

Adjective

ιερός m  (ierós)   feminine ιερή, neuter ιερό

1. holy, sacred (of places and things)

Declension

positive forms of ιερός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ιερός	ιερή	ιερό	ιεροί	ιερές	ιερά
genitive	ιερού	ιερής	ιερού	ιερών	ιερών	ιερών
accusative	ιερό	ιερή	ιερό	ιερούς	ιερές	ιερά
vocative	ιερέ	ιερή	ιερό	ιεροί	ιερές	ιερά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο ιερός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο ιερός", etc)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ιερότερος	ιερότερη	ιερότερο	ιερότεροι	ιερότερες	ιερότερα
genitive	ιερότερου	ιερότερης	ιερότερου	ιερότερων	ιερότερων	ιερότερων
accusative	ιερότερο	ιερότερη	ιερότερο	ιερότερους	ιερότερες	ιερότερα
vocative	ιερότερε	ιερότερη	ιερότερο	ιερότεροι	ιερότερες	ιερότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ιερότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ιερότατος	ιερότατη	ιερότατο	ιερότατοι	ιερότατες	ιερότατα
genitive	ιερότατου	ιερότατης	ιερότατου	ιερότατων	ιερότατων	ιερότατων
accusative	ιερότατο	ιερότατη	ιερότατο	ιερότατους	ιερότατες	ιερότατα
vocative	ιερότατε	ιερότατη	ιερότατο	ιερότατοι	ιερότατες	ιερότατα

See also

• θεοσεβής (theosevís, “holy, pious, devout”)
• θεοσεβούμενος (theosevoúmenos, “holy, pious, devout”)