κάγκουρας

Greek

Etymology

From καγκουρό (kangaroo).

Pronunciation

• kágouras

Noun

κάγκουρας (kágkouras) m,   plural κάγκουρες

1. (slang) clown idiot, an exhibitionist, someone who tries to show-off in a laughable or ridiculous way.

   Ειμαι τη σχολή κάγκουρας.

   I'm the school clown.

   Ο κάγκουρας στο Ρέθυμο παρκάρει στη μέση του δρόμου.

   The idiot in Rethymo parked in the middle of the road.

   Αυτός ο κάγκουρας κάνει συνέχεια φασαρία.

   That idiot is always making noiz.

Declension

declension of κάγκουρας

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	κάγκουρας	κάγκουρες
genitive (γενική)	κάγκουρα	κάγκουρων
accusative (αιτιατική)	κάγκουρα	κάγκουρες
vocative (κλητική)	κάγκουρα	κάγκουρες

Derived terms

• καγκουριά
• καγκουρεμένο
• καγκουριάρικο

See also

• καγκουρό n (“kangaroo”)