κέρας

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *ḱer-. Cognates include Latin cervus and Sanskrit शिरस् (śiras).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /kéras/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kɛ́ras/

• (4th AD Koine): IPA: /kéras/

• (10th AD Byzantine): IPA: /céras/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /céɾas/

Noun

κέρας (genitive κέρατος, κέραος, κέρως) n, third declension; (keras)

1. horn (of an animal)
2. horn as a material, or anything made of horn, such as a bow.
3. horn (musical instrument)
4. arm or branch of a river

Inflection

κέρας was sometimes declined as stem κέρατ- and sometimes as stem κέρα-. Both are shown here.

κέρατ-

Third declension of κέρας, κέρατος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κέρας	κέρατε	κέρατᾰ
Genitive	κέρατος	κεράτοιν	κεράτων
Dative	κέρατῐ	κεράτοιν	κέρασῐ(ν)
Accusative	κέρας	κέρατε	κέρατᾰ
Vocative	κέρας	κέρατε	κέρατᾰ

κέρα- (uncontracted)

Inflection

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κέρας		κέρα
Genitive	κέραος		κεράων
Dative	κέραϊ		κεράεσσι(ν)
Accusative	κέρας		κέρα
Vocative	κέρας		κέρα

κέρα- (contracted)

Inflection

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κέρας	κέρα	κέρα
Genitive	κέρως	κερῷν	κερῶν
Dative	κέραι/κέρᾳ	κερῷν	κέρασι(ν)
Accusative	κέρας	κέρα	κέρα
Vocative	κέρας	κέρα	κέρα

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2768

---

Greek

Noun

κέρας (kéras) n,   plural κέρατα

1. (anatomy) horn
2. (music) horn (wind instrument)

Declension

declension of κέρας

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	κέρας	κέρατα
genitive (γενική)	κέρατος	κεράτων
accusative (αιτιατική)	κέρας	κέρατα
vocative (κλητική)	κέρας	κέρατα

Related terms

• κέρατο n (“horn”)
• κερατίνη f (“keratin”)
• κερατάς m (“cuckold”)

See also

• Κέρας on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia