μαρτυρία

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /martyrí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /martyríaː/

• (4th AD Koine): IPA: /martyría/

• (10th AD Byzantine): IPA: /martyría/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /maɾtiɾía/

Noun

μαρτυρία (genitive μαρτυρίας) f, first declension; (marturiā)

1. testimony

Inflection

First declension of μαρτυρίᾱ, μαρτυρίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ μαρτυρίᾱ	τὼ μαρτυρίᾱ	αἱ μαρτυρίαι
Genitive	τῆς μαρτυρίᾱς	τοῖν μαρτυρίαιν	τῶν μαρτυριῶν
Dative	τῇ μαρτυρίᾳ	τοῖν μαρτυρίαιν	ταῖς μαρτυρίαις
Accusative	τὴν μαρτυρίᾱν	τὼ μαρτυρίᾱ	τὰς μαρτυρίᾱς
Vocative	μαρτυρίᾱ	μαρτυρίᾱ	μαρτυρίαι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3141