μεταπλασμός

Ancient Greek

Etymology

From μεταπλάσσω (metplassō, “I transform, remould”), from μετά (meta) + πλάσσω (plassō, “I form, mould”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /metaplazmós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /mɛtaplazmós/

• (4th AD Koine): IPA: /metaplazmós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /metaplazmós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /metaplazmós/

Noun

μεταπλασμός (genitive μεταπλασμοῦ) m, second declension; (metaplasmos)

1. the formation of inflected forms from a non-existent lemma
   • 2nd century AD, Ἀπολλώνιος, Περὶ Ἐπιρρημάτων, 183.22

     Ἔχει δὲ καὶ ὁ σχηματισμὸς τῇδε. ὅν τρόπον καὶ ἐπ' ὀνομάτων μεταπλασμοὶ γίνονται, καθάπερ τὸ ἐρυσάρματες, τὸ λῖτα, τὸ παρὰ Σαμφοῖ αὔα...

Inflection

Second declension of μεταπλασμός, μεταπλασμοῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μεταπλασμός	μεταπλασμώ	μεταπλασμοί
Genitive	μεταπλασμοῦ	μεταπλασμοῖν	μεταπλασμῶν
Dative	μεταπλασμῷ	μεταπλασμοῖν	μεταπλασμοῖς
Accusative	μεταπλασμόν	μεταπλασμώ	μεταπλασμούς
Vocative	μεταπλασμέ	μεταπλασμώ	μεταπλασμοί

References

• LSJ