μηνίσκος

Ancient Greek

Etymology

From μήνη "moon"

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /mɛ͜ɛnískos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /meːnískos/

• (4th AD Koine): IPA: /minískos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /minískos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /minískos/

Noun

μηνίσκος (genitive μηνίσκου) m, second declension; (mēniskos)

1. crescent
2. head covering for statues

Inflection

Second declension of μηνίσκος, μηνίσκου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	μηνίσκος	μηνίσκω	μηνίσκοι
Genitive	μηνίσκου	μηνίσκοιν	μηνίσκων
Dative	μηνίσκῳ	μηνίσκοιν	μηνίσκοις
Accusative	μηνίσκον	μηνίσκω	μηνίσκους
Vocative	μηνίσκε	μηνίσκω	μηνίσκοι

Descendants

• Greek: μηνίσκος (minískos) m
• Russian: мениск (menísk) m

References

• LSJ