μονός

See also μόνος

Greek

Adjective

μονός m  (monós)   feminine μονή, neuter μονό

1. single, with one part or element
2. (mathematics) odd

   μονά ή ζυγά (odds or evens)

   1, 3, 5... είναι μονοί αριθμοί (1, 3, 5... are odd numbers)

Declension

positive forms of μονός

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	μονός	μονή	μονό	μονοί	μονές	μονά
genitive	μονού	μονής	μονού	μονών	μονών	μονών
accusative	μονό	μονή	μονό	μονούς	μονές	μονά
vocative	μονέ	μονή	μονό	μονοί	μονές	μονά
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο μονός", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο μονός", etc)

Related terms

• μόνος (mónos, “solo, unmarried”)
• πρώτος (prótos, “first”)

See also

• ζυγός (zygós, “even”)