πίθηκος

Ancient Greek

Alternative forms

• πίθακος (Doric)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pítʰɛ͜ɛkos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pítʰeːkos/

• (4th AD Koine): IPA: /píθikos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /píθikos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /píθikos/

Noun

πίθηκος (genitive πιθήκου) m, second declension; (pithēkos)

1. ape, monkey
2. trickster
3. dwarf

Inflection

Second declension of πίθηκος, πῐθήκου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ πίθηκος	τὼ πῐθήκω	οἱ πίθηκοι
Genitive	τοῦ πῐθήκου	τοῖν πῐθήκοιν	τῶν πῐθήκων
Dative	τῷ πῐθήκῳ	τοῖν πῐθήκοιν	τοῖς πῐθήκοις
Accusative	τὸν πίθηκον	τὼ πῐθήκω	τοὺς πῐθήκους
Vocative	πίθηκε	πῐθήκω	πίθηκοι

Derived terms

• πιθηκοειδής

Descendants

• English: pithec-

References

• LSJ
• BDAG

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek πίθηκος.

Noun

πίθηκος (píthikos) m,   plural πίθηκοι

1. ape, monkey
2. an uncivilised person

Declension

declension of πίθηκος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	πίθηκος	πίθηκοι
genitive (γενική)	πίθηκου  /  πιθήκου	πίθηκων  /  πιθήκων
accusative (αιτιατική)	πίθηκο	πίθηκους  /  πιθήκους
vocative (κλητική)	πίθηκε	πίθηκοι