παράδεισος

Ancient Greek

Etymology

From Avestan 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌𐬸𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (paiṛidaēza, “walled enclusure, encompassing”), from 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌 (paiṛi, “around”) and 𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (daēza, “wall”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /paráde͜esos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /parádiːsos/

• (4th AD Koine): IPA: /paráðisos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /paráðisos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /paɾáðisos/

Noun

παράδεισος (genitive παραδείσου) m, second declension; (paradeisos)

1. The garden owned by Persian nobility
2. garden
3. (biblical) Garden of Eden
4. Afterlife location of the blessed: paradise

Inflection

Second declension of παράδεισος, παραδείσου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ παράδεισος	τὼ παραδείσω	οἱ παράδεισοι
Genitive	τοῦ παραδείσου	τοῖν παραδείσοιν	τῶν παραδείσων
Dative	τῷ παραδείσῳ	τοῖν παραδείσοιν	τοῖς παραδείσοις
Accusative	τὸν παράδεισον	τὼ παραδείσω	τοὺς παραδείσους
Vocative	παράδεισε	παραδείσω	παράδεισοι

Descendants

• Greek: παράδεισος (paradeisos)
• Hebrew: פרדס
• Latin: paradīsus
  • English: paradise

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G3857

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek παράδεισος (parádeisos)

Pronunciation

• IPA: [paˈraðisɔs]

Noun

παράδεισος (parádisos) m,   plural παράδεισοι

1. paradise

Inflection

declension of παράδεισος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	παράδεισος	παράδεισοι
genitive (γενική)	παραδείσου	παραδείσων
accusative (αιτιατική)	παράδεισο	παραδείσους
vocative (κλητική)	παράδεισε	παράδεισοι