παρένθεση

Greek

Noun

παρένθεση (parénthesi) f,   plural παρενθέσεις

1. (grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)

   σε παρένθεση

   in parenthesis

Declension

declension of παρένθεση

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	παρένθεση	παρενθέσεις
genitive (γενική)	παρένθεσης / παρενθέσεως	παρενθέσεων
accusative (αιτιατική)	παρένθεση	παρενθέσεις
vocative (κλητική)	παρένθεση	παρενθέσεις

See also

( . ) τελεία ( , ) κόμμα, υποδιαστολή ( : ) άνω και κάτω τελεία ( · ) άνω τελεία ( ; ) ερωτηματικό ( ! ) θαυμαστικό

( « » ) εισαγωγικά ( " ) ( “ ) ( ” ) εισαγωγικά ( ' ) ( ‘ ) ( ’ ) εισαγωγικά ( ' ) ( ’ ) απόστροφος ( ¨ ) διαλυτικά ( ΄ ) τόνος

( - ) ενωτικό ( ‒ ) παύλα ( … ) αποσιωπητικά ( ( ) ( ) ) παρένθεση ( [ ) ( ] ) αγκύλη ( { ) ( } ) άγκιστρο

see also: Greek Punctuation and Greek alphabet (Diacritics)