πιθηκοειδής

Ancient Greek

Etymology

From πίθηκος (pithēkos, “ape”) + εἶδος (eidos, “appearance, form”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pitʰɛ͜ɛko.e͜edɛ͜ɛ́s/

• (1st BC Egyptian): IPA: /pitʰeːkoiːdéːs/

• (4th AD Koine): IPA: /piθikoiðís/

• (10th AD Byzantine): IPA: /piθikoiðís/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /piθikoiðís/

Adjective

πιθηκοειδής m, πιθηκοειδής f, πιθηκοειδές n; third declension; (pithēkoeidēs)

1. apelike
   • 4th century BC, Aristotle, History of Animals, 2.1,16

Inflection

    Third declension of πιθηκοειδής, πιθηκοειδές

Number	Singular			Dual			Plural
Case \ Gender	Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter
Nominative	πιθηκοειδής	πιθηκοειδές		πιθηκοειδεῖ	πιθηκοειδεῖ		πιθηκοειδεῖς	πιθηκοειδῆ
Genitive	πιθηκοειδοῦς	πιθηκοειδοῦς		πιθηκοειδοῖν	πιθηκοειδοῖν		πιθηκοειδῶν	πιθηκοειδῶν
Dative	πιθηκοειδεῖ	πιθηκοειδεῖ		πιθηκοειδοῖν	πιθηκοειδοῖν		πιθηκοειδέσι(ν)	πιθηκοειδέσι(ν)
Accusative	πιθηκοειδῆ	πιθηκοειδές		πιθηκοειδεῖ	πιθηκοειδεῖ		πιθηκοειδεῖς	πιθηκοειδῆ
Vocative	πιθηκοειδές	πιθηκοειδές		πιθηκοειδεῖ	πιθηκοειδεῖ		πιθηκοειδεῖς	πιθηκοειδῆ

This paradigm comes from a contracted epsilon. Note that the accusative plural (πιθηκοειδεῖς) does not follow the normal pattern for third declension, but rather takes on the form of the nominative.

References

• LSJ 8th edition