προσκεφάλαιον

Ancient Greek

Etymology

From πρός "with" and κεφαλή "head"

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /proskepʰála͜ɪ.on/

• (1st BC Egyptian): IPA: /proskɛpʰálɛːon/

• (4th AD Koine): IPA: /proskeɸáleon/

• (10th AD Byzantine): IPA: /proscefáleon/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /pɾoscefáleon/

Noun

προσκεφάλαιον (genitive προσκεφαλαίου) n, second declension; (proskephalaion)

1. pillow
2. cushion

Inflection

Second declension of προσκεφάλαιον, προσκεφᾰλαίου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ προσκεφάλαιον	τὼ προσκεφᾰλαίω	τὰ προσκεφάλαιᾰ
Genitive	τοῦ προσκεφᾰλαίου	τοῖν προσκεφᾰλαίοιν	τῶν προσκεφᾰλαίων
Dative	τῷ προσκεφᾰλαίῳ	τοῖν προσκεφᾰλαίοιν	τοῖς προσκεφᾰλαίοις
Accusative	τὸ προσκεφάλαιον	τὼ προσκεφᾰλαίω	τὰ προσκεφάλαιᾰ
Vocative	προσκεφάλαιον	προσκεφᾰλαίω	προσκεφάλαιᾰ

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4344