πτερόν

Ancient Greek

Etymology

From πέτομαι (petomai, “I fly”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /pterón/

• (1st BC Egyptian): IPA: /ptɛrón/

• (4th AD Koine): IPA: /pterón/

• (10th AD Byzantine): IPA: /fterón/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /fteɾón/

Noun

πτερόν (genitive πτεροῦ) n, second declension; (pteron)

1. feather
2. wing
3. Any winged creature
4. Any wing-like object

Usage notes

Usually plural

Inflection

Second declension of πτερόν, πτεροῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ πτερόν	τὼ πτερώ	τὰ πτερά
Genitive	τοῦ πτεροῦ	τοῖν πτεροῖν	τῶν πτερῶν
Dative	τῷ πτερῷ	τοῖν πτεροῖν	τοῖς πτεροῖς
Accusative	τὸ πτερόν	τὼ πτερώ	τὰ πτερά
Vocative	πτερόν	πτερώ	πτερά

References

• LSJ