σπάνιος

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /spáni.os/

• (1st BC Egyptian): IPA: /spánios/

• (4th AD Koine): IPA: /spánios/

• (10th AD Byzantine): IPA: /spánios/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /spánios/

Adjective

σπάνιος m, σπανία f, σπάνιον n; first/second declension; (spanios)

1. rare

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek σπάνιος (spanios, “rare”).

Adjective

σπάνιος m  (spánios)   feminine σπάνια, neuter σπάνιο

1. rare, exceptional, infrequent

Declension

positive forms of σπάνιος

number  case   \   gender	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπάνιος	σπάνια	σπάνιο	σπάνιοι	σπάνιες	σπάνια
genitive	σπάνιου	σπάνιας	σπάνιου	σπάνιων	σπάνιων	σπάνιων
accusative	σπάνιο	σπάνια	σπάνιο	σπάνιους	σπάνιες	σπάνια
vocative	σπάνιε	σπάνια	σπάνιο	σπάνιοι	σπάνιες	σπάνια
derivations	comparative: πιο + positive forms (eg "πιο σπάνιος", etc) relative superlative: ο πιο + positive forms (eg "ο πιο σπάνιος", etc)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπανιότερος	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότεροι	σπανιότερες	σπανιότερα
genitive	σπανιότερου	σπανιότερης	σπανιότερου	σπανιότερων	σπανιότερων	σπανιότερων
accusative	σπανιότερο	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότερους	σπανιότερες	σπανιότερα
vocative	σπανιότερε	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότεροι	σπανιότερες	σπανιότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σπανιότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπανιότατος	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατοι	σπανιότατες	σπανιότατα
genitive	σπανιότατου	σπανιότατης	σπανιότατου	σπανιότατων	σπανιότατων	σπανιότατων
accusative	σπανιότατο	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατους	σπανιότατες	σπανιότατα
vocative	σπανιότατε	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατοι	σπανιότατες	σπανιότατα