σπόρος

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *spor-, an o-grade of Proto-Indo-European *sper-. Cognate to σπείρω (spéirō, “I sow”) and σπέρμα (spérma, “semen, sperm”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /spóros/

• (1st BC Egyptian): IPA: /spóros/

• (4th AD Koine): IPA: /spóros/

• (10th AD Byzantine): IPA: /spóros/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /spóɾos/

Noun

σπόρος (genitive σπόρου) m, second declension; (sporos)

1. A sowing
2. The time for sowing
3. seed
4. produce, harvest, crop
5. offspring
6. semen

Inflection

Second declension of σπόρος, σπόρου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ σπόρος	τὼ σπόρω	οἱ σπόροι
Genitive	τοῦ σπόρου	τοῖν σπόροιν	τῶν σπόρων
Dative	τῷ σπόρῳ	τοῖν σπόροιν	τοῖς σπόροις
Accusative	τὸν σπόρον	τὼ σπόρω	τοὺς σπόρους
Vocative	σπόρε	σπόρω	σπόροι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4703

---

Greek

Pronunciation

• IPA: [ˈspo̞ro̞s]

Noun

σπόρος (spóros) m,   plural σπόροι

1. (botany) seed (of a plant)
2. (biology) sperm, seed
3. (figuratively) seed (of an idea)

Declension

declension of σπόρος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	σπόρος	σπόροι
genitive (γενική)	σπόρου	σπόρων
accusative (αιτιατική)	σπόρο	σπόρους
vocative (κλητική)	σπόρε	σπόροι