στέγος

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /stéɡos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /stɛ́ɣos/

• (4th AD Koine): IPA: /stéɣos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /stéɣos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /stéɣos/

Noun

στέγος (genitive στέγεος or στέγους) n, third declension; (stegos)

1. roof
2. house, mansion
3. urn, grave
4. brothel

Inflection

Third declension of στέγος, στέγεος (uncontracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	στέγος	στέγεε	στέγεᾰ
Genitive	στέγεος	στεγέοιν	στεγέων
Dative	στέγεϊ	στεγέοιν	στέγεσσῐ(ν)
Accusative	στέγος	στέγεε	στέγεᾰ
Vocative	στέγος	στέγεε	στέγεᾰ

This inflection pattern originally had a sigma (i.e. στέγεσος), which was dropped early on in the history of Ancient Greek.

Third declension of στέγος, στέγους (contracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	στέγος	στέγει	στέγη
Genitive	στέγους	στεγοῖν	στεγῶν
Dative	στέγει	στεγοῖν	στέγεσῐ(ν)
Accusative	στέγος	στέγει	στέγη
Vocative	στέγος	στέγει	στέγη

The irregular accentuation of this paradigm is explained by the fact that it is the contracted version of the above paradigm.

Synonyms

• τέγος (tegos)

References

• LSJ