στίχος

Ancient Greek

Etymology

Cognate with Gothic 𐍃𐍄𐌰𐌹𐌲𐌰 (stáiga, “way”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /stíkʰos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /stíkʰos/

• (4th AD Koine): IPA: /stíxos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /stíxos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /stíxos/

Noun

στίχος (genitive στίχου) m, second declension; (stikhos)

1. a row or file of soldiers
2. a line of poetry, a verse

Declension

This Ancient Greek noun needs an inflection-table template.

Descendants

• Greek: στίχος
• Latin: hamaxostichus

---

Greek

Etymology

From the Ancient Greek στίχος (stikhos, “a row or file of soldiers”; “a line of poetry”, “a verse”).

Noun

στίχος (stíchos) m,   plural στίχοι

1. a line of text, usually verse
2. verse, poetry
3. (plural): lyrics

Declension

declension of στίχος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	στίχος	στίχοι
genitive (γενική)	στίχου	στίχων
accusative (αιτιατική)	στίχο	στίχους
vocative (κλητική)	στίχε	στίχοι

See also

• στροφή f (“stanza”)
• ποίημα n (“poem”)
• ποίηση f (“poetry”)