σχῆμα

Ancient Greek

Etymology

From ἔχω (ekhō, “I have”) +‎ -μα

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /skʰɛ́͜ɛma/

• (1st BC Egyptian): IPA: /skʰéːma/

• (4th AD Koine): IPA: /sxíma/

• (10th AD Byzantine): IPA: /scíma/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /scíma/

Noun

σχῆμα (genitive σχήματος) n, third declension; (skhēma)

1. form, shape
2. appearance, show, pretense
3. bearing, look, air, mien
4. stateliness, dignity, pomp
5. fashion, manner, way
6. character, persona
7. state, nature, constitution
8. species, kind
9. (plural) steps
10. dance
11. sketch, outline, plan, scheme
12. diagram

Inflection

Third declension of σχῆμα, σχήματος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	σχῆμα	σχήματε	σχήματᾰ
Genitive	σχήματος	σχημάτοιν	σχημάτων
Dative	σχήματῐ	σχημάτοιν	σχήμασῐ(ν)
Accusative	σχῆμα	σχήματε	σχήματᾰ
Vocative	σχῆμα	σχήματε	σχήματᾰ

Synonyms

• μορφή

Descendants

• English: schema
• Latin: schēma

• Russian: схе́ма (sxéma) f

References

• σχῆμα in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940
• BDAG
• Strong’s concordance number: G4976