τελεία

See also τέλεια

Greek

Etymology

From Ancient Greek τέλος (télos, “end”)

Noun

τελεία (teleía) f,   plural τελείες

1. (grammar, typography) full stop, period, the “.”

Declension

declension of τελεία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τελεία	τελείες
genitive (γενική)	τελείας	τελειών
accusative (αιτιατική)	τελεία	τελείες
vocative (κλητική)	τελεία	τελείες

See also

( . ) τελεία ( , ) κόμμα, υποδιαστολή ( : ) άνω και κάτω τελεία ( · ) άνω τελεία ( ; ) ερωτηματικό ( ! ) θαυμαστικό

( « » ) εισαγωγικά ( " ) ( “ ) ( ” ) εισαγωγικά ( ' ) ( ‘ ) ( ’ ) εισαγωγικά ( ' ) ( ’ ) απόστροφος ( ¨ ) διαλυτικά ( ΄ ) τόνος

( - ) ενωτικό ( ‒ ) παύλα ( … ) αποσιωπητικά ( ( ) ( ) ) παρένθεση ( [ ) ( ] ) αγκύλη ( { ) ( } ) άγκιστρο

see also: Greek Punctuation and Greek alphabet (Diacritics)