τύχη

See also Τύχη

Greek

Etymology

From Ancient Greek τύχη

Noun

τύχη (týchi) f,   plural τύχες

1. fate, chance, luck

Declension

declension of τύχη

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	τύχη	τύχες
genitive (γενική)	τύχης	τυχών
accusative (αιτιατική)	τύχη	τύχες
vocative (κλητική)	τύχη	τύχες