выстрелить
Russian
Pronunciation
- IPA: /'vɨstrʲɪ'lʲɪt'/
Verb
выстрелить • (výstrelit’) pf. (see стрелять)
Conjugation
| perfective aspect | ||
|---|---|---|
| infinitive | вы́стрелить | |
| corresponding verbs | normal | reflexive |
| imperfective | стреля́ть | стреля́ться |
| perfective | вы́стрелить | |
| future tense | singular | plural |
| 1st person | я вы́стрелю | мы вы́стрелим |
| 2nd person | ты вы́стрелишь | вы вы́стрелите |
| 3rd person | он, она́, оно́ вы́стрелит | они́ вы́стрелят |
| imperative | (ты) вы́стрели | (вы) вы́стрелите |
| past tense | singular | plural |
| masculine | я, ты, он вы́стрелил | мы, вы, они́ вы́стрелили |
| feminine | я, ты, она́ вы́стрелила | |
| neuter | оно́ вы́стрелило | |
| past participle active | вы́стреливший | |
| past participle passive | вы́стреленный | |
| past adverbial participle | вы́стрелив | |
| verbal nouns | вы́стрел | |