дикобраз
Russian
Etymology
From дикий (“wild”) + образ (“looking”)
Pronunciation
- IPA: /dʲɪkɐˈbras/
Noun
дикобраз • (dikobráz) m
Declension
declension of дикобраз
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | дикобра́з | дикобра́зы |
| genitive | дикобра́за | дикобра́зов |
| dative | дикобра́зу | дикобра́зам |
| accusative | дикобра́за | дикобра́зов |
| instrumental | дикобра́зом | дикобра́зами |
| prepositional | дикобра́зе | дикобра́зах |
Serbo-Croatian
Etymology
Borrowed by Bogoslav Šulek from Czech dikobraz.
Pronunciation
- IPA: /dîkobraːz/
- Hyphenation: ди‧ко‧браз
Noun
ди̏кобра̄з m (Latin spelling dȉkobrāz)
Declension
declension of дикобраз
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | дикобраз | дикобрази |
| genitive | дикобраза | дикобраза |
| dative | дикобразу | дикобразима |
| accusative | дикобраза | дикобразе |
| vocative | дикобразе | дикобрази |
| locative | дикобразу | дикобразима |
| instrumental | дикобразом | дикобразима |