игнорировать
Russian
Verb
игнорировать • (ignorírovat’) impf., проигнорировать (proignorírovat’) pf.
Conjugation
| Imperfective aspect | ||
|---|---|---|
| infinitive | игнори́ровать | |
| corresponding verbs | normal | reflexive |
| imperfective | игнори́ровать | игнори́роваться |
| perfective | проигнори́ровать | проигнори́роваться |
| future tense | singular | plural |
| 1st person | я бу́ду игнори́ровать | мы бу́дем игнори́ровать |
| 2nd person | ты бу́дешь игнори́ровать | вы бу́дете игнори́ровать |
| 3rd person | он, она́, оно́ бу́дет игнори́ровать | они́ бу́дут игнори́ровать |
| present tense | singular | plural |
| 1st person | я игнори́рую | мы игнори́руем |
| 2nd person | ты игнори́руешь | вы игнори́руете |
| 3rd person | он, она́, оно́ игнори́рует | они́ игнори́руют |
| imperative | (ты) игнори́руй | (вы) игнори́руйте |
| present participle active | игнори́рующий | |
| present participle passive | игнори́руемый | |
| present adverbial participle | игнори́руя | |
| past tense | singular | plural |
| masculine | я, ты, он игнори́ровал | мы, вы, они́ игнори́ровали |
| feminine | я, ты, она́ игнори́ровала | |
| neuter | оно́ игнори́ровало | |
| past participle active | игнори́ровавший | |
| past participle passive | ||
| past adverbial participle | ||
| verbal nouns | игнори́рование | |
Note 1: for declension of participles, see their entries. Adverbial participles are indeclinable.