купец

Russian

Etymology

From купить +‎ -ец.

Pronunciation

• IPA: /kʊˈpʲet͡s/

Noun

купец (kupéc) m

1. merchant, tradesman

Declension

    declension of купец

	singular	plural
nominative	купе́ц (kupéc)	купцы́ (kupcý)
genitive	купца́ (kupcá)	купцо́в (kupcóv)
dative	купцу́ (kupcú)	купца́м (kupcám)
accusative	купца́ (kupcá)	купцо́в (kupcóv)
instrumental	купцо́м (kupcóm)	купца́ми (kupcámi)
prepositional	купце́ (kupcé)	купца́х (kupcáx)

Related terms

• купеческий
• купить