сокол
Bulgarian
Etymology
From Proto-Slavic *sokolъ.
Pronunciation
- IPA: /soˈkɔl/
Noun
сокол (sokól) m (feminine соколица)
Inflection
inflection of сокол
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | сокол | соколи |
| definite (subject form) |
соколът | соколите |
| definite (object form) |
сокола | |
| count form | — | сокола |
| vocative form | соколе | соколи |
Russian
Etymology
From Proto-Slavic *sokolъ.
Pronunciation
Noun
сокол (sókol) m
Declension
declension of сокол
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | со́кол | со́колы |
| genitive | со́кола | со́колов |
| dative | со́колу | со́колам |
| accusative | со́кола | со́колов |
| instrumental | со́колом | со́колами |
| prepositional | со́коле | со́колах |
Related terms
- соколёнок
- соколиная охота
- сокольник
- сокольничий
Serbo-Croatian
Alternative forms
- (Bosnia, Serbia) со̏ко
Etymology
From Proto-Slavic *sokolъ.
Pronunciation
- IPA: /sôkol/
- Hyphenation: со‧кол
Noun
со̏кол m (Latin spelling sȍkol)
- (Croatia) falcon
Declension
declension of сокол
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | соко(л) | соколови |
| genitive | сокола | соколова |
| dative | соколу | соколовима |
| accusative | сокола | соколове |
| vocative | соколе | соколови |
| locative | соколу | соколовима |
| instrumental | соколом | соколовима |