चण्डाल

Sanskrit

Noun

चण्डाल (caṇḍāla) m

1. outcast, one born from a shudra father and a brahmin mother (ŚāṅkhGṛ., ChUp., Mn., etc.)

Declension

    Masculine a-stem declension of चण्डाल

	Singular	Dual	Plural
Nominative	चण्डालः (caṇḍālaḥ)	चण्डालौ (caṇḍālau)	चण्डालाः (caṇḍālāḥ)
Vocative	चण्डाल (caṇḍāla)	चण्डालौ (caṇḍālau)	चण्डालाः (caṇḍālāḥ)
Accusative	चण्डालम् (caṇḍālam)	चण्डालौ (caṇḍālau)	चण्डालान् (caṇḍālān)
Instrumental	चण्डालेन (caṇḍālena)	चण्डालाभ्याम् (caṇḍālābhyām)	चण्डालैः (caṇḍālaiḥ)
Dative	चण्डालाय (caṇḍālāya)	चण्डालाभ्याम् (caṇḍālābhyām)	चण्डालेभ्यः (caṇḍālebhyaḥ)
Ablative	चण्डालात् (caṇḍālāt)	चण्डालाभ्याम् (caṇḍālābhyām)	चण्डालेभ्यः (caṇḍālebhyaḥ)
Genitive	चण्डालस्य (caṇḍālasya)	चण्डालयोः (caṇḍālayoḥ)	चण्डालानाम् (caṇḍālānām)
Locative	चण्डाले (caṇḍāle)	चण्डालयोः (caṇḍālayoḥ)	चण्डालेषु (caṇḍāleṣu)

References

• Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0383