ἐγκέφαλος

Ancient Greek

Etymology

From ἐν (en, “in”) + κεφαλή (kephalē, “head”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /eŋképʰalos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /ɛŋkɛ́pʰalos/

• (4th AD Koine): IPA: /eŋkéɸalos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /eɲcéfalos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ẽɟéfalos/

Adjective

ἐγκέφαλος m, ἐγκέφαλος f, ἐγκέφαλον n; second declension; (enkephalos)

1. inside the head
2. (masculine substantive)
   1. brain
   2. heart of the date palm

Inflection

    Second declension of ἐγκέφαλος, ἐγκέφαλον

Number	Singular			Dual			Plural
Case \ Gender	Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter
Nominative	ἐγκέφαλος	ἐγκέφαλον		ἐγκεφάλω	ἐγκεφάλω		ἐγκέφαλοι	ἐγκέφαλα
Genitive	ἐγκεφάλου	ἐγκεφάλου		ἐγκεφάλοιν	ἐγκεφάλοιν		ἐγκεφάλων	ἐγκεφάλων
Dative	ἐγκεφάλῳ	ἐγκεφάλῳ		ἐγκεφάλοιν	ἐγκεφάλοιν		ἐγκεφάλοις	ἐγκεφάλοις
Accusative	ἐγκέφαλον	ἐγκέφαλον		ἐγκεφάλω	ἐγκεφάλω		ἐγκεφάλους	ἐγκέφαλα
Vocative	ἐγκέφαλε	ἐγκέφαλον		ἐγκεφάλω	ἐγκεφάλω		ἐγκέφαλοι	ἐγκέφαλα

Derived terms

• Διὸς ἐγκέφαλος (Dios enkephalos, “rare and costly food”)

References

• ἐγκέφαλος in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940