ἐγώ
Ancient Greek
Etymology
From Proto-Indo-European *éǵh₂. Compare Latin ego.
Pronunciation
- (5th BC Attic): IPA: /eɡɔ͜ɔ́/
- (1st BC Egyptian): IPA: /ɛɣóː/
- (4th AD Koine): IPA: /eɣó/
- (10th AD Byzantine): IPA: /eɣó/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /eɣó/
Pronoun
ἐγώ
Inflection
Attic Inflection
| Case \ # | Singular | Enclitic Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | ἐγώ | - | νώ | ἡμεῖς |
| Genitive | ἐμοῦ | μου | νᾦν | ἡμῶν |
| Dative | ἐμοί | μοι | νᾦν | ἡμῖν |
| Accusative | ἐμέ | με | νώ | ἡμᾶς |
Homeric Inflection
| Case \ # | Singular | Enclitic Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | ἐγώ, ἐγών | - | νῶϊ, νώ | ἡμεῖς, ἄμμες |
| Genitive | ἐμεῖο, ἐμέο, ἐμεῦ, ἐμέθεν | μευ | νῶϊν | ἡμείων, ἡμέων |
| Dative | ἐμοί | μοι | νῶϊν | ἡμῖν, ἄμμι(ν} |
| Accusative | ἐμέ | με | νῶϊ, νώ | ἡμέας, ἄμμε |
Herodotus Inflection
| Case \ # | Singular | Enclitic Singular | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐγώ | - | ἡμεῖς |
| Genitive | ἐμέο, ἐμεῦ | μευ | ἡμέων |
| Dative | ἐμοί | μοι | ἡμῖν |
| Accusative | ἐμέ | με | ἡμέας |
Descendants
- Greek: εγώ
References
- Smyth, A Greek Grammar