Ἡρακλείδης
Ancient Greek
Etymology
Pronunciation
- (5th BC Attic): IPA: /hɛ͜ɛrakle͜édɛ͜ɛs/
- (1st BC Egyptian): IPA: /heːraklíːdeːs/
- (4th AD Koine): IPA: /iraklíðis/
- (10th AD Byzantine): IPA: /iraklíðis/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /iɾaklíðis/
Proper noun
Ἡρακλείδης (genitive Ἡρακλείδου) m, first declension; (Hērakleidēs)
- one of the Heracleidae; a Heraclid; a descendant of Heracles
Inflection
First declension of Ἡρακλείδης, Ἡρακλείδου
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ Ἡρακλείδης | τὼ Ἡρακλείδᾱ | οἱ Ἡρακλεῖδαι |
| Genitive | τοῦ Ἡρακλείδου | τοῖν Ἡρακλείδαιν | τῶν Ἡρακλειδῶν |
| Dative | τῷ Ἡρακλείδῃ | τοῖν Ἡρακλείδαιν | τοῖς Ἡρακλείδαις |
| Accusative | τὸν Ἡρακλείδην | τὼ Ἡρακλείδᾱ | τοὺς Ἡρακλείδᾱς |
| Vocative | Ἡρακλείδη | Ἡρακλείδᾱ | Ἡρακλεῖδαι |
Descendants
- English: Heraclid
- Greek: Ηρακλείδης (Irakleidis)
- plural: Ηρακλείδες (Irakleides)
- Latin:
- Heracleides (plural Heracleidae)
- Heraclides (plural Heraclidae)