ῥοφέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *srebʰ-, *sr̥bʰ-, *serbʰ-. Cognates include Old Armenian արբ- (arb-), Old Church Slavonic сръбати (srŭbati), Latin sorbeō, and English slurp.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /r̥opʰé.ɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /r̥opʰɛ́oː/

• (4th AD Koine): IPA: /roɸéo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /roféo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ɾoféo/

Verb

ῥοφέω (rhopheō) present: ῥοφέω, ῥοφῶ future: ῥοφήσω aorist: ἐρρόφησα

1. I sup greedily up, gulp down
2. I drain dry, empty

Inflection

    Present: ῥοφῶ, ῥοφοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ῥοφῶ	ῥοφεῖς	ῥοφεῖ	ῥοφεῖτον	ῥοφεῖτον	ῥοφοῦμεν	ῥοφεῖτε	ῥοφοῦσι(ν)
	subjunctive	ῥοφῶ	ῥοφῇς	ῥοφῇ	ῥοφῆτον	ῥοφῆτον	ῥοφῶμεν	ῥοφῆτε	ῥοφῶσι(ν)
	optative	ῥοφοίην/ ῥοφοῖμι	ῥοφοίης/ ῥοφοῖς	ῥοφοίη/ ῥοφοῖ	ῥοφοίητον/ ῥοφοῖτον	ῥοφοιήτην/ ῥοφοίτην	ῥοφοίημεν/ ῥοφοῖμεν	ῥοφοίητε/ ῥοφοῖτε	ῥοφοίησαν/ ῥοφοῖεν
	imperative		ῥόφει	ῥοφείτω	ῥοφεῖτον	ῥοφείτων		ῥοφεῖτε	ῥοφούντων
middle/ passive	indicative	ῥοφοῦμαι	ῥοφῇ/ ῥοφεῖ	ῥοφεῖται	ῥοφεῖσθον	ῥοφεῖσθον	ῥοφούμεθα	ῥοφεῖσθε	ῥοφοῦνται
	subjunctive	ῥοφῶμαι	ῥοφῇ	ῥοφῆται	ῥοφῆσθον	ῥοφῆσθον	ῥοφώμεθα	ῥοφῆσθε	ῥοφῶνται
	optative	ῥοφοίμην	ῥοφοῖο	ῥοφοῖτο	ῥοφοῖσθον	ῥοφοίσθην	ῥοφοίμεθα	ῥοφοῖσθε	ῥοφοῖντο
	imperative		ῥοφοῦ	ῥοφείσθω	ῥοφεῖσθον	ῥοφείσθων		ῥοφεῖσθε	ῥοφείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ῥοφεῖν				ῥοφεῖσθαι
participle		ῥοφῶν , ῥοφοῦσα , ῥοφοῦν				ῥοφούμενος , ῥοφουμένη , ῥοφούμενον

    Present: ῥοφέω, ῥοφέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ῥοφέω	ῥοφέεις	ῥοφέει	ῥοφέετον	ῥοφέετον	ῥοφέομεν	ῥοφέετε	ῥοφέουσι(ν)
	subjunctive	ῥοφέω	ῥοφέῃς	ῥοφέῃ	ῥοφέητον	ῥοφέητον	ῥοφέωμεν	ῥοφέητε	ῥοφέωσι(ν)
	optative	ῥοφέοιμι	ῥοφέοις	ῥοφέοι	ῥοφέοιτον	ῥοφεοίτην	ῥοφέοιμεν	ῥοφέοιτε	ῥοφέοιεν
	imperative		ῥόφεε	ῥοφεέτω	ῥοφεετον	ῥοφεέτων		ῥοφεετε	ῥοφεόντων
middle/ passive	indicative	ῥοφέομαι	ῥοφέει/ ῥοφέῃ	ῥοφέεται	ῥοφέεσθον	ῥοφέεσθον	ῥοφεόμεθα	ῥοφέεσθε	ῥοφέονται
	subjunctive	ῥοφέωμαι	ῥοφέῃ	ῥοφέηται	ῥοφέησθον	ῥοφέησθον	ῥοφεώμεθα	ῥοφέησθε	ῥοφέωνται
	optative	ῥοφεοίμην	ῥοφέοιο	ῥοφέοιτο	ῥοφέοισθον	ῥοφεοίσθην	ῥοφεοίμεθα	ῥοφέοισθε	ῥοφέοιντο
	imperative		ῥοφέου	ῥοφεέσθω	ῥοφέεσθον	ῥοφεέσθων		ῥοφέεσθε	ῥοφεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ῥοφέειν				ῥοφέεσθαι
participle		ῥοφέων , ῥοφέουσα , ῥόφεον				ῥοφεόμενος , ῥοφεομένη , ῥοφεόμενον

    Imperfect: ἑρρόφουν, ἑρροφούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἑρρόφουν	ἑρρόφεις	ἑρρόφει	ἑρροφεῖτον	ἑρροφείτην	ἑρροφοῦμεν	ἑρροφεῖτε	ἑρρόφουν
middle/ passive		ἑρροφούμην	ἑρροφοῦ	ἑρροφεῖτο	ἑρροφεῖσθον	ἑρροφείσθην	ἑρροφούμεθα	ἑρροφεῖσθε	ἑρροφοῦντο

    Imperfect: ἑρρόφεον, ἑρροφεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἑρρόφεον	ἑρρόφεες	ἑρρόφεε	ἑρροφέετον	ἑρροφεέτην	ἑρροφέομεν	ἑρροφέετε	ἑρρόφεον
middle/ passive		ἑρροφεόμην	ἑρροφέου	ἑρροφέετο	ἑρροφέεσθον	ἑρροφεέσθην	ἑρροφεόμεθα	ἑρροφέεσθε	ἑρροφέοντο

    Future: ῥοφήσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ῥοφήσω	ῥοφήσεις	ῥοφήσει	ῥοφήσετον	ῥοφήσετον	ῥοφήσομεν	ῥοφήσετε	ῥοφήσουσι(ν)
	optative	ῥοφήσοιμι	ῥοφήσοις	ῥοφήσοι	ῥοφήσοιτον	ῥοφησοίτην	ῥοφήσοιμεν	ῥοφήσοιτε	ῥοφήσοιεν
middle	indicative	ῥοφήσομαι	ῥοφήσει/ ῥοφήσῃ	ῥοφήσεται	ῥοφήσεσθον	ῥοφήσεσθον	ῥοφησόμεθα	ῥοφήσεσθε	ῥοφήσονται
	optative	ῥοφησοίμην	ῥοφήσοιο	ῥοφήσοιτο	ῥοφήσοισθον	ῥοφησοίσθην	ῥοφησοίμεθα	ῥοφήσοισθε	ῥοφήσοιντο
		active				middle
infinitive		ῥοφήσειν				ῥοφήσεσθαι
participle		ῥοφήσων , ῥοφήσουσα , ῥοφῆσον				ῥοφησόμενος , ῥοφησομένη , ῥοφησόμενον

    Aorist: ἐρρόφησα, ἐρροφησάμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐρρόφησα	ἐρρόφησας	ἐρρόφησε	ἑρροφήσατον	ἐρροφησάτην	ἑρροφήσαμεν	ἑρροφήσατε	ἐρρόφησαν
	subjunctive	ῥοφήσω	ῥοφήσῃς	ῥοφήσῃ	ῥοφήσητον	ῥοφήσητον	ῥοφήσωμεν	ῥοφήσητε	ῥοφήσωσι(ν)
	optative	ῥοφήσαιμι	ῥοφήσαις/ ῥοφήσειας	ῥοφήσαι/ ῥοφήσειε	ῥοφήσαιτον	ῥοφησαίτην	ῥοφήσαιμεν	ῥοφήσαιτε	ῥοφήσαιεν/ ῥοφήσειαν
	imperative		ῥόφησον	ῥοφησάτω	ῥοφήσατον	ῥοφησάτων		ῥοφήσατε	ῥοφησάντων
middle	indicative	ἐρροφησάμην	ἑρροφήσω	ἑρροφήσατο	ἑρροφήσασθον	ἐρροφησάσθην	ἐρροφησάμεθα	ἑρροφήσασθε	ἑρροφήσαντο
	subjunctive	ῥοφήσωμαι	ῥοφήσῃ	ῥοφήσηται	ῥοφήσησθον	ῥοφήσησθον	ῥοφησώμεθα	ῥοφήσησθε	ῥοφήσωνται
	optative	ῥοφησαίμην	ῥοφήσαιο	ῥοφήσαιτο	ῥοφήσαισθον	ῥοφησαίσθην	ῥοφησαίμεθα	ῥοφήσαισθε	ῥοφήσαιντο
	imperative		ῥόφησαι	ῥοφησάσθω	ῥοφήσασθον	ῥοφησάσθων		ῥοφήσασθε	ῥοφησάσθων
		active				middle
infinitive		ῥόφησαι				ῥοφήσασθαι
participle	m	ῥοφήσας				ῥοφησάμενος
	f	ῥοφήσασα				ῥοφησαμένη
	n	ῥόφησαν				ῥοφησάμενον

References

• LSJ
• Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)