Abantius
Latin
Adjective
Abantius m (feminine Abantia, neuter Abantium); first/second declension
- Abantian; of or pertaining to the Abantians or the Abantes—who migrated to the island of Euboea, led by Abas.
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Abantius | Abantia | Abantium | Abantiī | Abantiae | Abantia | |
| genitive | Abantiī | Abantiae | Abantiī | Abantiōrum | Abantiārum | Abantiōrum | |
| dative | Abantiō | Abantiae | Abantiō | Abantiīs | Abantiīs | Abantiīs | |
| accusative | Abantium | Abantiam | Abantium | Abantiōs | Abantiās | Abantia | |
| ablative | Abantiō | Abantiā | Abantiō | Abantiīs | Abantiīs | Abantiīs | |
| vocative | Abantie | Abantia | Abantium | Abantiī | Abantiae | Abantia | |