Aesopicus

Latin

Etymology

Aesōpus (Aesop) +‎ -icus (-ian)

Adjective

Aesōpicus m (feminine Aesōpica, neuter Aesōpicum); first/second declension

  1. Aesopian, of or pertaining to Aesop
    • 1611, Johannes Kepler, Strena seu De Niva Sexangula, p. 19:
      Hanc enim in nive formatricem facultatem si scivisset illa Aesopicae fabellae adultera, persuadere marito potuisset, se ex nive concepisse spurioque suo non tam facile fuisset orbata calliditate mariti.
      If indeed that adulteress of the Aesopian fable had known of this formative faculty in snow, she could have convinced her husband, that she had conceived from snow, and would not have been so easily deprived of her illegitimate child by her husband’s shrewdness.

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative Aesōpicus Aesōpica Aesōpicum Aesōpicī Aesōpicae Aesōpica
genitive Aesōpicī Aesōpicae Aesōpicī Aesōpicōrum Aesōpicārum Aesōpicōrum
dative Aesōpicō Aesōpicae Aesōpicō Aesōpicīs Aesōpicīs Aesōpicīs
accusative Aesōpicum Aesōpicam Aesōpicum Aesōpicōs Aesōpicās Aesōpica
ablative Aesōpicō Aesōpicā Aesōpicō Aesōpicīs Aesōpicīs Aesōpicīs
vocative Aesōpice Aesōpica Aesōpicum Aesōpicī Aesōpicae Aesōpica
↑Jump back a section
Last modified on 24 November 2011, at 16:56