Aesopicus
Latin
Etymology
Aesōpus (“Aesop”) + -icus (“-ian”)
Adjective
Aesōpicus m (feminine Aesōpica, neuter Aesōpicum); first/second declension
- Aesopian, of or pertaining to Aesop
- 1611, Johannes Kepler, Strena seu De Niva Sexangula, p. 19:
- Hanc enim in nive formatricem facultatem si scivisset illa Aesopicae fabellae adultera, persuadere marito potuisset, se ex nive concepisse spurioque suo non tam facile fuisset orbata calliditate mariti.
- If indeed that adulteress of the Aesopian fable had known of this formative faculty in snow, she could have convinced her husband, that she had conceived from snow, and would not have been so easily deprived of her illegitimate child by her husband’s shrewdness.
- Hanc enim in nive formatricem facultatem si scivisset illa Aesopicae fabellae adultera, persuadere marito potuisset, se ex nive concepisse spurioque suo non tam facile fuisset orbata calliditate mariti.
- 1611, Johannes Kepler, Strena seu De Niva Sexangula, p. 19:
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Aesōpicus | Aesōpica | Aesōpicum | Aesōpicī | Aesōpicae | Aesōpica | |
| genitive | Aesōpicī | Aesōpicae | Aesōpicī | Aesōpicōrum | Aesōpicārum | Aesōpicōrum | |
| dative | Aesōpicō | Aesōpicae | Aesōpicō | Aesōpicīs | Aesōpicīs | Aesōpicīs | |
| accusative | Aesōpicum | Aesōpicam | Aesōpicum | Aesōpicōs | Aesōpicās | Aesōpica | |
| ablative | Aesōpicō | Aesōpicā | Aesōpicō | Aesōpicīs | Aesōpicīs | Aesōpicīs | |
| vocative | Aesōpice | Aesōpica | Aesōpicum | Aesōpicī | Aesōpicae | Aesōpica | |