Krieg
German
Etymology
From Middle High German kriec, from Old High German krig, cognate with Low German Krig, Danish, Norwegian, and Swedish krig, Dutch krijg.
Pronunciation
Noun
Krieg m (genitive Kriegs or Krieges, plural Kriege)
Declension
declension of Krieg
Derived terms
- Blitzkrieg m
- Kriegsgeld
- Sitzkrieg
- Weltkrieg
Related terms
See also
Descendants
- Hunsrik: kriich