aanscherpen

Dutch

Etymology

aan +‎ scherpen

Verb

aanscherpen

1. to sharpen
2. (figuratively) to make more effective

Conjugation

Conjugation of aanscherpen (weak, separable)

infinitive	aanscherpen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	scherp aan	scherpte aan	aanscherp	aanscherpte
2nd person singular	scherpt aan	scherpte aan	aanscherpt	aanscherpte
3rd person singular	scherpt aan	scherpte aan	aanscherpt	aanscherpte
plural	scherpen aan	scherpten aan	aanscherpen	aanscherpten
subjunctive sing.1	scherpe aan	scherpte aan	aanscherpe	aanscherpte
subjunctive plur.1	scherpen aan	scherpten aan	aanscherpen	aanscherpten
imperative sing.	scherp aan
imperative plur.1	scherpt aan
participles	aanscherpend	(hebben) aangescherpt
1)Archaic.