abéissen

Luxembourgish

Etymology

From an- +‎ béissen

Pronunciation

• IPA: /aˈbeɪsən/

Verb

abéissen

1. to lose

Conjugation

    conjugation of abéissen

infinitive		abéissen
participle		agebéisst
auxiliary		hunn
		singular			plural
		1st person ech	2nd person du	3rd person hien/si/hatt	1st person mir	2nd person dir	3rd person si
indicative	present simple	béissen an	béiss an	béisst an	béissen an	béisst an	béissen an
	present perfect	hu(nn) agebéisst	hues agebéisst	huet agebéisst	hu(nn) agebéisst	hutt agebéisst	hu(nn) agebéisst
	past perfect	hat agebéisst	has agebéisst	hat agebéisst	hate(n) agebéisst	hat agebéisst	hate(n) agebéisst
	future simple	wäert abéissen	wäerts abéissen	wäert abéissen	wäerte(n) abéissen	wäert abéissen	wäerte(n) abéissen
	future perfect	wäert agebéisst hunn	wäerts agebéisst hunn	wäert agebéisst hunn	wäerte(n) agebéisst hunn	wäert agebéisst hunn	wäerte(n) agebéisst hunn
conditional	present	géif abéissen	géifs abéissen	géif abéissen	géife(n) abéissen	géift abéissen	géife(n) abéissen
	perfect	hätt agebéisst	häss agebéisst	hätt agebéisst	hätte(n) agebéisst	hätt agebéisst	hätte(n) agebéisst
imperative	affirmative	—	béiss an	—	—	béisst an	—
* (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z.