abambulans
Latin
Etymology
Present active participle of abambulō (“go away, walk away”).
Participle
abambulāns m, f, and n (genitive abambulantis); third declension
- going away, walking away, leaving, departing
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | abambulāns | abambulāns | abambulantēs | abambulantia | |
| genitive | abambulantis | abambulantis | abambulantium | abambulantium | |
| dative | abambulantī | abambulantī | abambulantibus | abambulantibus | |
| accusative | abambulantem | abambulāns | abambulantēs | abambulantia | |
| ablative | abambulante1 | abambulante1 | abambulantibus | abambulantibus | |
| vocative | abambulāns | abambulāns | abambulantēs | abambulantia | |
1 But abambulantī when used purely as an adjective.