abavus
Latin
Etymology
From ab + avus (“grandfather”).
Pronunciation
Noun
abavus (genitive abavī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | abavus | abavī |
| genitive | abavī | abavōrum |
| dative | abavō | abavīs |
| accusative | abavum | abavōs |
| ablative | abavō | abavīs |
| vocative | abave | abavī |
Related terms
References
Professor Kidd, et al. Collins Gem Latin Dictionary. HarperCollins Publishers (Glasgow: 2004). ISBN 0-00-470763-X. page 1.