abdicatorius
Latin
Adjective
abdicatōrius m (feminine abdicatōria, neuter abdicatōrium); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abdicatōrius | abdicatōria | abdicatōrium | abdicatōriī | abdicatōriae | abdicatōria | |
| genitive | abdicatōriī | abdicatōriae | abdicatōriī | abdicatōriōrum | abdicatōriārum | abdicatōriōrum | |
| dative | abdicatōriō | abdicatōriae | abdicatōriō | abdicatōriīs | abdicatōriīs | abdicatōriīs | |
| accusative | abdicatōrium | abdicatōriam | abdicatōrium | abdicatōriōs | abdicatōriās | abdicatōria | |
| ablative | abdicatōriō | abdicatōriā | abdicatōriō | abdicatōriīs | abdicatōriīs | abdicatōriīs | |
| vocative | abdicatōrie | abdicatōria | abdicatōrium | abdicatōriī | abdicatōriae | abdicatōria | |