abditivus
Latin
Etymology
From abdō (“remove, put away”).
Adjective
abditīvus m (feminine abditīva, neuter abditīvum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abditīvus | abditīva | abditīvum | abditīvī | abditīvae | abditīva | |
| genitive | abditīvī | abditīvae | abditīvī | abditīvōrum | abditīvārum | abditīvōrum | |
| dative | abditīvō | abditīvae | abditīvō | abditīvīs | abditīvīs | abditīvīs | |
| accusative | abditīvum | abditīvam | abditīvum | abditīvōs | abditīvās | abditīva | |
| ablative | abditīvō | abditīvā | abditīvō | abditīvīs | abditīvīs | abditīvīs | |
| vocative | abditīve | abditīva | abditīvum | abditīvī | abditīvae | abditīva | |