abiciens
Latin
Etymology
Present participle of abiciō
Participle
abiciēns m, f, and n (genitive abicientis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | abiciens | abiciens | abicientēs | abicientia | |
| genitive | abicientis | abicientis | abicientium | abicientium | |
| dative | abicientī | abicientī | abicientibus | abicientibus | |
| accusative | abicientem | abiciens | abicientēs | abicientia | |
| ablative | abicientī | abicientī | abicientibus | abicientibus | |
| vocative | abiciens | abiciens | abicientēs | abicientia | |