abiegnus
Latin
Etymology
From abiēs (“silver fir”).
Adjective
abiēgnus m (feminine abiēgna, neuter abiēgnum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abiēgnus | abiēgna | abiēgnum | abiēgnī | abiēgnae | abiēgna | |
| genitive | abiēgnī | abiēgnae | abiēgnī | abiēgnōrum | abiēgnārum | abiēgnōrum | |
| dative | abiēgnō | abiēgnae | abiēgnō | abiēgnīs | abiēgnīs | abiēgnīs | |
| accusative | abiēgnum | abiēgnam | abiēgnum | abiēgnōs | abiēgnās | abiēgna | |
| ablative | abiēgnō | abiēgnā | abiēgnō | abiēgnīs | abiēgnīs | abiēgnīs | |
| vocative | abiēgne | abiēgna | abiēgnum | abiēgnī | abiēgnae | abiēgna | |
Related terms
Descendants
- Albanian: vgje
- Portuguese: abiegno
References
Professor Kidd, et al. Collins Gem Latin Dictionary. HarperCollins Publishers (Glasgow: 2004). ISBN 0-00-470763-X. page 1.