• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

abiudicativus

Latin

Adjective

abiūdicātīvus m (feminine abiūdicātīva, neuter abiūdicātīvum); first/second declension

  1. negative

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative abiūdicātīvus abiūdicātīva abiūdicātīvum abiūdicātīvī abiūdicātīvae abiūdicātīva
genitive abiūdicātīvī abiūdicātīvae abiūdicātīvī abiūdicātīvōrum abiūdicātīvārum abiūdicātīvōrum
dative abiūdicātīvō abiūdicātīvae abiūdicātīvō abiūdicātīvīs abiūdicātīvīs abiūdicātīvīs
accusative abiūdicātīvum abiūdicātīvam abiūdicātīvum abiūdicātīvōs abiūdicātīvās abiūdicātīva
ablative abiūdicātīvō abiūdicātīvā abiūdicātīvō abiūdicātīvīs abiūdicātīvīs abiūdicātīvīs
vocative abiūdicātīve abiūdicātīva abiūdicātīvum abiūdicātīvī abiūdicātīvae abiūdicātīva

Synonyms

  • (negative): abnegātīvus, abnūtīvus, negātīvus

Related terms

  • abiudicō
↑Jump back a section
Last modified on 22 January 2009, at 21:34
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy