abnegans
Latin
Etymology
Present participle of abnegō
Participle
abnegāns m, f, and n (genitive abnegantis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | abnegāns | abnegāns | abnegantēs | abnegantia | |
| genitive | abnegantis | abnegantis | abnegantium | abnegantium | |
| dative | abnegantī | abnegantī | abnegantibus | abnegantibus | |
| accusative | abnegantem | abnegāns | abnegantēs | abnegantia | |
| ablative | abnegante1 | abnegante1 | abnegantibus | abnegantibus | |
| vocative | abnegāns | abnegāns | abnegantēs | abnegantia | |
1 But abnegantī when used purely as an adjective.